मनाचे कुतूहल स्वामींच्या नावात,
गुंतला हा जीव त्यांच्याच चरणात.
हरपून भान सारे, मन झाले स्वामीमय,
उरला न आता मनी, कसलाच भय-संशय.
पाहतो जिथे-तिथे, दिसे स्वामींचीच मूर्ती,
भक्तीच्या या सागरात, मिळे जीवाला तृप्ती.
जीवनातील प्रत्येक क्षण, झाला आता स्वामीमय,
त्यांच्याच कृपेने मिळे, संकटांवरती विजय.
श्वासागणिक चालतो, केवळ त्यांचाच जप,
त्यांच्याच आठवणीत, सरे हे आयुष्य-तप.
सुख असो वा दुःख, पहिली हाक त्यांनाच जाते,
स्वामींच्याच नावाने, रोजची पहाट माझी होते.
या जीवनाचा खरा अर्थ, दडलाय स्वामी नामात,
स्वर्गाहून सुंदर शांती, मिळे त्यांच्याच ध्यानात.
'भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे',
हाच एक तारक मंत्र, अंतःकरणात राहे.
जन्मोजन्मी घडावी, केवळ हीच चरणी सेवा,
स्वामी नामीच विसावावा, माझ्या प्राणांचा ठेवा.
